لوشاب آب ممزوج با لوش لوشابه آب لاي ناك

چرب وشيرين چيز چرب و شيرين  اعم  از طعام

و خوردني سخن وكلام شنيدني .

در كتاب فرهنگ جغرافيايي  ايران جلد 3 آمده است : لوشاب دهي است از دهستان  مركزي بخش ميمه  شهرستان كاشان  واقع در  40 هزار گزي باختر  ميمه كوهستاني سردسير  داراي 270 سكنه

فارسي زبان .آب ازقنات .  محصولات غلات انگور لبنيات . شغل اهالي  زراعت و گله داري

است  و از طريق  حسن رباط توان به آنجا رفت.

تاريخچه روستاي لوشاب:

همانطوريكه  در تاريخچه و شجره نامه  سيد صالحه خاتون (ع)  آ مده است  روستاي لوشاب

 منطقه اي عرب نشين  بوده  كه تعدادي  از اعراب بيابان گرد و گله دار  در حاشيه نيزار ها ي

آن سكونت  و به گله داري مشغول شده اند.

علت نامگذاري  اين روستا  به اين نام  نيز به خاطر  قرار گرفتن در حاشيه  باتلاق ها و نيزار ها

 و لو شابه ها  بوده است كه هنوز  نيز  آثار آنها و

خاك باتلاقي  سياهرنگ  لوشابه ها  در شمال  روستا ديده ميشود .

 بعضي از اهالي  روستا نيز عقيده دارند  كه ساكنان  اين روستا  در زمان هارون الرشيد از لوشاب مشهد به اين منطقه كوچ داده شده اند كه يكي از دلايل آنرا اعتراض  به ظلم و بيداد  حكومت دانسته اند.

عده اي از اهالي  نيز عقيده دارند كه  در زمان  نادر شاه  بخاطر  شرارت  تعدادي  از  اقوام  عرب زبان منطقه مشهد  به دستور وي تعدادي از آنها  به مناطق  مركزي تبعيد و كوچ داده شده اند كه اعراب  ساكن روستاي لوشاب  مشهد پس از سكونت در حاشيه باتلاق  واقع در منطقه فعلي  روستاي لوشاب ساكن  شده و نام  قريه  خود را  لوشاب ناميده اند .

به هر صورت  در زمان  ولايتعهدي  علي ابن موسي الرضا اين روستا وجود داشته كه سيد صالحه خاتون به آن پناهنده شده است  و اين خود دليل  بر قدمت هزارواندي ساله  اين روستاست .

قنات در روستاي لوشاب :

قنات اين روستا  كه در هفت كيلو متري شمال غربي روستاي حسن رباط واقع شده با خانه هاي  مسكوني و اراضي زراعتي  در ته دره واقع شده است اين روستا داراي دو قنات است  به نام قنات بزرگ كه طول آن دو كيلو متر  و عمق مادر چاه آن 70 متر است  وديگري  قنات ربيع كه بعد از انقلاب با كمك  جهاد سازندگي حفر گرديده و طول آن يك كيلو متر  و عمق مادر چاه آن  12 متر است .مالكيت آب اين دو قنات  از همديگر مجزاست .  مظهر قنات بزرگ در ابتداي

روستا واقع شده  و خانه هاي مسكوني  به هيتي مجتمع در اطراف  مظهر قنات  بنا گرديده است .

آب اين دو قنات هر كدام به 12 شبانه روز  و24طاق و 96  شعير تقسيم شده است . هر شعير  برابر 3 ساعت آب است  بزرگترين  مالك داراي 5شعير آب ميباشد .گردش آب در گندم 12 روز و در مواقعي كه آب فراوان است  گندم را  هر 6 روز يكبار آب مي دهند .

ميزان برداشت گندم  در هر هكتار  3 تن است  بطور متوسط  هر ساعت آب 500 متر مربع زمين را آبياري ميكند  و محصول  عمده  گندم و انگور است . مزارع گندم در ابتداي  مظهر قنات و در ته دره  و باغستانها  در زمين هاي بلندتر  واقع گرديده است . آب اين قنات در سالهاي  كم باران و پرباران  داراي نوسان  است .  واحد زمين زراعتي  در اين روستا ((من)) است كه هر من  زمين برابر  200 متر مربع ميباشد.