حماسه سازان؛ متن کامل سخنان حسینعلی حاجی نماینده مردم شریف شهرستان های شاهین شهر و میمه و برخوار در دوره های نهم و دهم مجلس شورای اسلامی در جریان رسیدگی به سوال از دکتر ربیعی وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی در خصوص اشغال فرصت های شغلی توسط اتباع بیگانه غیر مجاز در صحن علنی روز چهار شنبه ۱۲ مهر ۹۶ به شرح زیر است:

بسم الله الرحمن الرحیم

نمایندگان معزز ملت بزرگوار ایران، خواهشم این است به مفاد مطالب دقت بفرمائید؛

جناب آقای وزیر!

آیا بزرگترین معضل امروز کشور بیکاری هست یا نه؟

آیا بحران بیکاری، جوانان رشید این مملکت را، مانند شمع آب می کند یا نه؟

آیا فقر و فساد زاییده بیکاری هست یا نه؟

آیا کیان خانواده ها با بیکاری سرپرست خانواده در معرض انحلال و فرو پاشی هست یا نه؟

آیا در هر خانواده ای دو یا سه نفر جوان بیکار هست یا نه؟

آیا سن ازدواج به دلیل بیکاری جوانان افزایش یافته یا نه؟

آیا سالانه هزاران میلیارد بودجه کشور برای ایجاد اشتغال اختصاص می دهیم یا نه؟ که نمونه آن تصویب ۱٫۵ میلیارد دلار از صندوق توسعه ملی برای اشتغال هست.

در یک کلام آیا بیکاری ام الفساد هست یا نه؟

آیا حدود ۴ میلیون بیکار در کشور وجود دارد یا نه؟

اگر جواب این سوالات مثبت است که یقینا مثبت است، پس اشتغال حدود ۲ تا ۳ میلیون فرصت شغلی بر اساس آمار رسمی که آمار واقعی آن بیشتر است توسط اتباع بیگانه خارجی غیر مجاز، که افراد مجاز مد نظرم نیست، آنهایی که غیر مجاز در یک شغلی کار می کنند را عرض می کنم، آیا مجاز است یا نه؟

چه توجیهی برای این موضوع است؟ آیا جز این است که جنابعالی وزیر وزارتخانه ای هستید که مسئولیت برنامه ریزی و نظارت بر اجرای قوانین کار را به عهده دارد و وظیفه اش تعیین سیاست ها و راهبرد های اشتغال و برنامه ریزی آن در چهارچوب سیاست های کلان و نظارت بر اشتغال است؟

آیا شما نبودید که در سال ۹۲ در زمان معرفی به مجلس به عنوان وزیر این وزارتخانه برنامه دادید و متعهد شدید که قانون گرا باشید و قانون را اجرا کنید؟

آیا متعهد به سازماندهی بازرسی های موثر و مستمر جهت صیانت از نیروی کار نشدید؟

آیا صیانت از نیروی کار، نمونه اعلای آن حفظ فرصت شغلی آن نیست؟

حال بفرمائید بعد از بیش از ۴ سال و در راستای قانون گرایی و اجرای قانون کار و نظارت بر اشتغال و عمل به برنامه هایی که به مجلس داده اید چه کردید؟

بفرمائید در اجرای ماده (۱۲۰) قانون کار که مقرر کرده ” اتباع بیگانه نمی توانند در ایران مشغول به کار شوند مگر آنکه اولا: دارای روادید ورود، با حق کار مشخص باشند و سپس مطابق قوانین پروانه کار دریافت کنند، چه کرده اید؟

حدود ۲ تا ۳ میلیون تبعه خارجی غیر مجاز یعنی افرادی که اصلا حق ورود به کشور را ندارند و اصطلاحا قاچاق وارد ایران شده اند، چطور دو میلیون فرصت شغلی را اشغال کرده اند؟ حال اتباع بیگانه که دارای کارت ورود هستند ولی در مشاغل غیر مجاز و غیر پروانه کار می کنند بماند.

همکاران عزیز!

قطعا می دانید اتباع بیگانه که به صورت مجاز هم وارد ایران می شوند، قانونا نمی توانند در هر شغلی مشغول بشوند بلکه باید در مشاغلی که توسط وزارت کار تعیین می گردد و در سال های گذشته در ۴ گروه، ۱) گروه کوره پز خانه شامل گچپز، آهکپز، کیسه زن،فخار  ۲) گروه کارهای حفاری شامل چاه کن، بتن ریز و حفار ۳) گروه کارهای کشاورزی شامل سم پاشی، متصدی مرغداری و غیره ۴) سایر گروه های شغلی مانند کارگر سوزاندن و امحای زباله، کارگر تولید کود شیمیایی، کارگر بازیافت، اینها تعیین شده که می توانند شاغل باشند.

اما کیست که نداند امروز اتباع بیگانه از سبزی فروشی تا طلا فروشی و استاد کاری امور ساختمان مانند مشاغل نقاشی ساختمان، نجاری، سنگ کاری، برق کشی، کارواش، رانندگی و غیره مشغول به کار هستند؟

جناب آقای وزیر!

شما که به صراحت و صادقانه در برنامه پایش مهر ۹۵ اعلام می کنید از اتباع خارجی مقیم ایران گروه اندکی به صورت رسمی اقامت و اشتغال دارند اما اکثریت که تعداد آنها که خود شما فرمودید ۲ میلیون نفر هست که البته آمار واقعی بیش از اینهاست، فرمودید بدون داشتن شرایط قانونی مشغول کار هستند بگویید شما به عنوان وزیر این وزارتخانه چه کرده اید؟

آیا تنها بیان درد و مشکل کفایت می کند؟

در راستای اجرای ماده (۱۲۱) قانون کار که بیان می دارد: وزارت کار و امور اجتماعی در صورتی برای اتباع بیگانه روادید با حق کار مشخص موافقت و پروانه صادر می کند که مطابق اطلاعات موجود در وزارت کار افراد ایرانی واجد تحصیلات و تخصص مشابه وجود نداشته باشد، بفرمائید آیا این اطلاعات در وزارت کار موجود است یا نه؟

اگر نیست که وا مصیبتا، اگر هست، اتباع بیگانه که این گونه به صورت غیر قانونی در مشاغل مذکور مشغولند، وا اسفا.

 

آقای وزیر بفرمائید، آیا طلا فروشی، فروشندگی، مدیریت کارواش، کشاورزی، خیاطی، کفاشی، سوپرداری، دوزندگی، استادکاری مشاغل ساختمان از قبیل برق کشی و غیره در ایران داوطلب اشتغال ندارد؟ اگر دارد، که دارد، به چه مجوزی اتباع بیگانه در آن اشتغال دارند؟ و اگر غیر مجاز مشغولند شما چه می کنید؟ چگونه نظارت و بر کجا نظارت می کنید؟

بفرمائید در راستای وظایف مسلم و قانونی خود از جمله مواد مندرج در فصل (۵) قانون کار در حوزه اشتغال اتباع بیگانه و ماده (۱۸۱) قانون موصوف بند (ج) ماده (۱۱) قانون تنظیم بخشی از مقررات مالی دولت و برنامه پنجم، عمل به برنامه های اعلامی خود به مجلس در دور قبل و در یک کلام ساماندهی اشتغال اتباع بیگانه چه کرده اید؟ و این هرج و مرج و ولنگاری در حوزه اشتغال برای چیست؟

بفرمائید در پاسخ به مردم ایرانی که مرتب با نوشتن و ارائه طومارها از فرصت های اشتغال از دستشان گرفته شده، چه جوابی بدهیم؟ به ایرانی ها چه بگوییم؟

همکاران عزیز!

اگر تا دیروز شرایط حاکم بر کشور های همسایه اقتضا می کرد که میزبان بی حساب و کتاب آن عزیزان در پهنه کسب و کار ایران باشیم، اگر موضوعات بشر دوستانه حکم می کرد که پذیرای مهاجران باشیم، امروز حدود ۲ تا ۳ میلیون تبعه غیر مجاز و همچنین تعدادی تبعه مجاز در اقتصاد ایران و حضور آنها بر بام بازار اشتغال ایران و به طور قطع استمرار بدون منطق و ولنگار آنها در این عرصه آن هم در این شرایطی که ۴ میلیون جمعیت جوان ایرانی بیکار جویای کار و شغل وجود دارد مفهوم نا خوشایندی برای مردم ایران اسلامی است.

همکاران عزیز!

این توجیه را نپذیرید که اتباع بیگانه در مشاغل سخت که جوانان ایرانی طالب اشتغال در آن نیستند، مشغولند. هرگز در تمام مشاغل موضوعیت ندارد. آیا نمی بینید که اتباع بیگانه به صورت غیر قانونی در هر صنفی وارد شده اند؟

آیا نمی دانید در بسیاری از شهرستان ها اتباع بیگانه زمین های کشاورزی را از کشاورزان اجاره کردند و مشغول کشاورزی و تأمین مایحتاج اساسی کشور هستند؟ چه تهدید بیشتر از این که تولید کننده مواد غذایی ما بیگانگان باشند و ما مطمئن هستیم که در داخل تولید می شوند، به آسانی مصرف می کنیم.

آیا نمی دانید بسیاری از اتباع بیگانه به کارفرمایان بزرگ مبدل شده اند؟ و در گام اول و در یک رقابت نابرابر رقبای ایرانی خود را در داخل ایران از میدان به در کرده اند.

آیا نمی دانید همه کارفرمایان بیگانه مشوق حضور دیگر اتباع خارجی هستند؟

آیا می دانید در چند سال آینده جوانان ایرانی باید برای کارگری نزد همین کارفرمایان خارجی بروند و زیر دست آنها کار کنند؟ حاشا به غیرتتان.

آیا می دانید خواسته یا ناخواسته کشور را از عقبه استاد کاری و معماری در برخی حرفه های ساختمانی محروم می کنند؟ اگر امروز به آثار تاریخی و باستانی فاخر خود می بالیم به دلیل اشتغال جوانان وطن در حرفه های بنایی و نهایتا معماری بوده است، در حالی که امروز این حرفه ها در اشغال گارگران و استاد کاران خارجی است و در آینده ما از آنها محرومیم.

آیا جز این است که معماران سنتی ایران خالق آثار باستانی فاخر کشور بوده اند؟ شروع کارشان و مقدمه کارشان اشتغال در همین مشاغلی است که امروز اتباع بیگانه اشغال و در انحصار خود درآورده اند.

دوستان، نگوئید، نپذیرید جوانان ایرانی تن به کارهای سخت نمیدهند، امروز دیگر اینچنین نیست، از شما سوال میکنم، اولا در گذشته این مشاغل توسط چه کسانی انجام می شد؟ آیا جز ایرانیان؟ ثانیا در بیش از ۱۵ استان کشور که حضور اتباع خارجی ممنوع است مشاغل سخت را چه کسانی انجام میدهند؟ جز ایرانی ها؟

بله اگر توقع دارید در یک شرایط نابرابر و غیر عادلانه یک جوان ایرانی که دغدغه کشور دارد، دغدغه ازدواج و تشکیل خانواده دارد، دو سال از عمر خود را باید سربازی برود، باید بیمه، مالیات، سایر عوارض دولتی را بپردازد با یک تبعه خارجی که هیچ یک از این نگرانی ها و مشکلات را ندارند و با کوچکترین خطر و تهدیدی که متوجه کشور می شود کشور را ترک می کند با حقوق یکسان کار کنند؟ توقع بیجایی است.

اما اگر حقوق و مزد مناسب بدهید چرا جوان ایرانی کار نکند؟

به شما بگویم در روز عاشورای حسینی که گذشت در مراسم عزاداری یک جوان ۲۵ ساله به عنوان کارگر ساختمانی به اینجانب مراجعه و اعلام کرد، جناب آقای نماینده! از اول سال جاری که ۶ ماه از آن می گذرد فقط دو روز کار داشته ام و سرکار رفته ام آن هم با روزی ۶۰ هزار تومان، با این وضعیت زن و بچه ام را چگونه اداره کنم و گفت حاضرم برای هر کاری که باشد و حتی از نظافت سرویس بهداشتی هم ابایی ندارم و انجام میدهم.

بخشنامه ها و دستور العمل های مکرر و متعدد صادر می کنیم که کارفرما حق ندارد جوان ایرانی که هنوز سربازی نرفته است را به کار گیرد در حالی که تبعه خارجی که غیر قانونی و به صورت قاچاق وارد کشور شده است بدون هیچ محدودیتی مشغول به کار می شود.

 

اگر وقت خود را صرف ساماندهی و قانونمند کردن ورود، حضور و نحوه و نوع اشتغال مجاز بیگانگان می کردیم به مراتب نتایج بهتری حاصل میشد، نگویید ایرانی به هر کاری تن نمیدهد، آیا این مشاغلی که اتباع بیگانه انجام می دهند از کوله بری جوانان کرد سخت تر است.

آیا فروش بادکنک، بیسکوئیت، آدامس، اسباب بازی، توسط جوانان ایرانی که از شهرستان به تهران مهاجرت کرده اند از صبح علی الطلوع تا پاسی از شب با در آمدی ناچیز در مترو، اتوبوس و خیابان را ندیده اید؟

آیا زنان دست فروش را شب هنگام در شهر و کوی و برزن ندیده اید؟ آیا این مشاغل خیلی آسان است یا خیلی با کلاس هستند؟ که جوانان ایرانی انجام می دهند. واقعیت این است که اتباع بیگانه به هر شهری که وارد می شوند فرهنگ کار آن شهر را هم عوض می کنند. ابتدا در مشاغل سخت با حقوق کم وارد می شوند و آنگاه که کارگر ایرانی را از میدان خارج کردند یا دیگر با حقوق کم کار نمی کنند و یا تخصص پیدا می کنند و استاد کار می شوند.

امروز در همین تهران بنا، گچکار، نقاش ساختمان، جوشکار ایرانی کمتر پیدا می کنید. مابا سیطره کارفرمایان خارجی در آینده نزدیک مواجهیم، خطری که آن را هیچگاه به معنای واقعی لمس نکرده ایم و برای آن برنامه نداشتیم.

آقای وزیر!

ما در آینده در برخی حرفه ها و مشاغل مهارتی وابسته می شویم. ما در چند سال آینده باید در کشور خودمان فرزندانمان را برای آموختن برخی مشاغل به کارگری نزد کارفرمایان بیگانه بفرستیم.

هر چند که ورود اتباع در ایران متولیان متعددی دارد، گر چه که از متولیان مربوطه دیگر سوال خواهد شد، اما در چرخه متولیان ورود و حضور اتباع بیگانه، تولیت اشتغال، یعنی وزارتخانه شما آقای وزیر نقش اساسی و اصلی دارد و به عقیده بسیاری از کارشناسان ۹۰ درصد اتباع بیگانه برای کار می ایند و می دانند در ایران هیچ نظارتی بر اشتغال آنها نیست.

اگر تبعه بیگانه بداند در ایران نمی تواند به آسانی در هر شغلی مشغول شود هیچگاه چنین ریسکی حضوری به جان نمی خرد اما یقین دارم اگر قانون را در نظارت بر اشتغال اتباع غیر مجاز اجرا کرده بودید امروز شاهد این بی سر سامانی در حوزه اشتغال اتباع بیگانه در کشور نبودیم، نگوئید از عهده ما خارج است، پس بر عهده کیست؟

اگر برای نظارت نیرو کم دارید، چرا لایحه ندادید تا با در آمد های ناشی از اجرای صحیح قانون اجازه به کار گیری نیرو داده شود، اگر مردم باید همکاری کنند، چه راهکاری ارائه دادید؟ چه بستری برای مشارکت مردم در این عرصه فراهم کرده اید؟

آیا خود شما در آذر سال ۹۳ نفرمودید که برای ایجاد هر شغل ۱۵۰ میلیون تومان و در صنایع بزرگ تا ۲ میلیارد تومان پول لازم است، فکر کنید، محاسبه کنید و به مردم بگویید از قبل عدم نظارت شما و عدم اجرای قانون توسط شما با اشتغال ۲ تا  ۳ میلیون شغل برای اتباع غیر مجاز و مابقی برای اتباع مجاز چقدر از پول بیت المال هدر رفته است؟

آقای وزیر!

امیدوارم شما از جمله کسانی نباشید که به اشتباه معتقد هستند که اشتغال اتباع بیگانه باعث رونق تولید است ولی نمی دانند تمام نقدینگی ناشی از اشتغال کارگران اتباع بیگانه به کشور خودشان سرازیر میشود، نقدینگی که به کارگر ایرانی برسد باعث خرید کالای ایرانی و رونق تولید می گردد.

*پایان*

لازم به ذکر است با قانع نشدن آقای حاجی از توضیحات وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی سوال به رأی گذاشته شد و نمایندگان با رای مثبت به نظر آقای حاجی توضیحات دکتر ربیعی را قانع کننده ندانسته و به وی کارت زرد دادند

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

√ کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
√ آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد